Podmioty
uprawnione do wniesienia powództwa w trybie art. 230
podnoszących
zarzut braku kompetencji, naruszenia istotnych wymogów
proceduralnych, naruszenia TWE lub jakiejkolwiek reguły prawnej
związanej z jego stosowaniem lub nadużycia władzy.
które
mogą wnieść skargi zmierzające do zapewnienia ochrony ich
prerogatyw.
-
Osoby
fizyczne
-
Osoby
prawne
które
mogą wnieść skargę na decyzje, których są adresatem oraz na
decyzje, które mimo przyjęcia w formie rozporządzenia lub decyzji
skierowanej do innej osoby dotyczą jej bezpośrednio i
indywidualnie.
Skargi
powyższe powinny być wniesione w terminie dwóch miesięcy,
stosownie do przypadku, od daty publikacji aktu lub jego
notyfikowania skarżącemu lub, w razie ich braku, od daty powzięcia
przez niego wiadomości o tym akcie.
Artykuł
35
Trybunał
Sprawiedliwości jest właściwy w zakresie kontroli legalności
decyzji ramowych i
decyzji, jeżeli skargę wniosło Państwo Członkowskie lub Komisja,
podnosząc zarzut braku
kompetencji,
naruszenia istotnych wymogów proceduralnych, naruszenia niniejszego
Traktatu lub jakiejkolwiek reguły prawnej związanej z jego
stosowaniem lub nadużycia władzy. Skargi przewidziane w niniejszym
ustępie wnosi się w terminie dwóch miesięcy od daty publikacji
zaskarżanych decyzji ramowych i decyzji.
Rodzaje
aktów prawnych podlegających uchyleniu w trybie art. 230 TWE, art.
146 TEWEA, art. 35 ust. 6 TUE)
-
I
filar Unii Europejskiej - rozporządzenia,
dyrektywy, decyzje oraz inne akty prawne przyjęte w ramach Wspólnot
Europejskich, których celem jest wywarcie określonych skutków
prawnych
Rozporządzenie
-
akt prawa wtórnego o zasięgu ogólnym, wiąże ono w całości tzn.
zarówno, co do celu, który ma zostać osiągnięty jak i co do
metod i środków jego realizacji. Rozporządzenia są bezpośrednio
stosowane w każdym państwie członkowskim przez organy wspólnotowe,
osoby fizyczne i prawne na poziomie krajowym. Rozporządzenie
wywołuje wprost skutki prawne dla podmiotów, do których jest
adresowane tzn. nie wymaga żadnych dodatkowych aktów implementacji
- wykonawczych.
Dyrektywy
-
wiążą wyłącznie państwo członkowskie, do którego są
adresowane i wyłącznie co do celu (rezultatu), który ma zostać
osiągnięty, natomiast pozostawia państwu całkowitą swobodę
wyboru metod, środków osiągnięcia zakładanego celu. Państwo
wprowadza dodatkową regulację, która określi jak osiągnąć
zakładany cel w dyrektywie. Co roku Komisja Europejska ocenia poziom
implementacji dyrektyw - obecny poziom ok. 82%.
Decyzje
-
wiążą w całości adresatów, obwiązują w całości, wyznaczają
cel i metody realizacji. Odnosi się do konkretnego adresata i
konkretnej sytuacji. Nie ma charakteru normatywnego, ma charakter
indywidualno - konkretny.
Bierna
legitymacja procesowa w postępowaniu w trybie art. 232 TWE oraz art.
148 TEWEA
Przedmiotem
powództwa w trybie art. 232 TWE oraz art. 148 TEWEA może być
zaniechanie działania poprzez:
Celem
skargi jest sprawdzenie legalności bezczynności instytucji
wspólnotowej. Orzeczenie stwierdza czy zaniechanie działania było
czy nie było zgodne z prawem, tj. czy instytucja miała obowiązek
podjęcia działania. Skarga
może być wnoszona przez i przeciwko tym samym podmiotom co skarga z
art. 230 TWE. Skarga ta jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy dana
instytucja została uprzednio wezwana do działania. Jeśli w
terminie dwóch miesięcy od tego wezwania instytucja nie zajęła
stanowiska, skarga może być wniesiona w ciągu następnych dwóch
miesięcy.
-
Tj.
Podmioty uprzywilejowane, tj. Parlament Europejski, Komisja
Europejska, Rada Unii Europejskiej, państwa członkowskie
-
Podmioty
częściowo uprzywilejowane, tj. Europejski Bank Centralny
(wyłącznie w ramach TWE)
-
Podmioty
nieuprzywilejowane, tj. osoby fizyczne oraz osoby prawne
Artykuł
232
Jeśli
Parlament Europejski, Rada lub Komisja, z naruszeniem niniejszego
Traktatu, zaniechają działania, Państwa Członkowskie i inne
instytucje Wspólnoty mogą wnieść skargę do Trybunału
Sprawiedliwości w celu stwierdzenia tego naruszenia.
Skarga
ta jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy dana instytucja została
uprzednio wezwana do działania. Jeśli w terminie dwóch miesięcy
od tego wezwania instytucja nie zajęła stanowiska, skarga może być
wniesiona w ciągu następnych dwóch miesięcy.
Każda
osoba fizyczna lub prawna może wnieść sprawę do Trybunału
Sprawiedliwości, na warunkach określonych w poprzednich akapitach,
stawiając zarzut jednej z instytucji Wspólnoty, iż zaniechała
wydania aktu skierowanego do niej, innego niż zalecenie lub opinia.
Trybunał
Sprawiedliwości jest właściwy do orzekania, na tych samych
warunkach, w zakresie skarg wniesionych przez EBC w dziedzinach
podlegających jego kompetencji lub wniesionych przeciwko niemu.
Artykuł
148
Jeśli
Rada lub Komisja, z naruszeniem niniejszego Traktatu, zaniechają
działania, Państwa Członkowskie i inne instytucje Wspólnoty mogą
wnieść skargę do Trybunału Sprawiedliwości w celu stwierdzenia
tego naruszenia.
Skarga
ta jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy dana instytucja została
uprzednio wezwana do działania. Jeśli w terminie dwóch miesięcy
od tego wezwania instytucja nie zajęła stanowiska, skarga może być
wniesiona w ciągu następnych dwóch miesięcy.
Każda
osoba fizyczna lub prawna może wnieść sprawę do Trybunału
Sprawiedliwości, na warunkach określonych w poprzednich akapitach,
stawiając zarzut instytucji Wspólnoty, iż zaniechała wydania aktu
skierowanego do tej osoby, innego niż zalecenie lub opinia.
Podmioty
uprawnione do wniesienia powództwa w trybie art. 232 TWE oraz art.
148 TEWEA
-
Podmioty
uprzywilejowane, tj. Parlament Europejski, Komisja Europejska, Rada
Unii Europejskiej, państwa członkowskie
-
Podmioty
częściowo uprzywilejowane, tj. Europejski Bank Centralny
(wyłącznie w ramach TWE)
-
Podmioty
nieuprzywilejowane, tj. osoby fizyczne oraz osoby prawne
Celem
skargi jest sprawdzenie legalności bezczynności instytucji
wspólnotowej. Orzeczenie stwierdza czy zaniechanie działania było
czy nie było zgodne z prawem, tj. czy instytucja miała obowiązek
podjęcia działania. Skarga może być wnoszona przez i przeciwko
tym samym podmiotom co skarga z art. 230 TWE. Skarga ta jest
dopuszczalna tylko wtedy, gdy dana instytucja została uprzednio
wezwana do działania. Jeśli w terminie dwóch miesięcy od tego
wezwania instytucja nie zajęła stanowiska, skarga może być
wniesiona w ciągu następnych dwóch miesięcy.