Funkcja zarządzająco - wykonawcza (podstawowa):
odpowiedzialna za wykonanie budżetu UE (rola rządu w państwie),
rozdział środków z funduszy strukturalnych UE (ale tylko na najwyższym szczeblu, na szczeblu centralnym - podział dla państw),
Komisja nadzoruje przestrzeganie prawa wspólnotowego.
Funkcja kontrolna:
inicjowanie postępowań kontrolnych prowadzonych przez inne organy (wniesienie skarg),
prawo wnoszenia skarg do sądów wspólnotowych
prowadzenie samodzielnych merytorycznych kontroli: w zakresie polityki konkurencji i polityki transportowej. Uprawnienia te są szerokie: możliwość przeglądania ksiąg rachunkowych, przesłuchiwanie pracowników, możliwość kontrolowania stanu faktycznego.
plombowanie części pomieszczeń
wszechstronne nakładanie sankcji bezpośrednich łącznie z karą grzywny.
Funkcja legislacyjna:
Komisja samodzielnie stanowi akty prawa wtórnego,
Komisja wykonuje prawo inicjatywy uchwałodawczej.
w I filarze Komisja najczęściej przygotowuje (obowiązek) projekty uchwał, nawet, gdy inne organy będą pracowały w procesie legislacyjnym nad innym projektem.
Funkcja związana ze stosunkami zewnętrznymi Wspólnot Europejskich.
utrzymywanie stosunków zagranicznych. Przy komisji są akredytowani przedstawiciele innych organizacji państw członkowskich, państw trzecich,
komisja utrzymuje przedstawicielstwa w innych organizacjach międzynarodowych,
negocjowanie treści umów międzynarodowych zawieranych przez Wspólnoty Europejskie.
17. Rozporządzenie:
to akt najbardziej podobny do polskiej ustawy,
ma pierwszeństwo przed innymi aktami/każdym aktem krajowym (też przed ustawą polską)
jest aktem o charakterze: generalnym i abstrakcyjnym, tzn. może być zastosowany do nieograniczonej ilości przypadków; ma nieograniczonych adresatów,
zawsze jest aktem bezpośrednio skutecznym.
18. Dyrektywa:
jest aktem o charakterze: generalnym, abstrakcyjnym, wiążącym. Wiążąca w stosunku do rezultatu, celu, pozostawia się adresatowi swobodę osiągnięcia celu.
jest aktem, który prowadzi do harmonizacji prawa państw członkowskich, rozwiązania w poszczególnych państwach są do siebie podobne.
19. Adresaci dyrektyw:
Najczęściej są nimi państwa członkowskie.
20. Główne procedury stanowienia prawa wspólnotowego:
procedura konsultacji,
procedura współpracy,
procedura współdecydowania,
procedura zgody.
21. Kto zwołuje Komitet pojednawczy (koncyliacyjny)
Zwołuje przewodniczący PE i przewodniczący Rady (po 27 przedstawicieli PE i Rady)
22. Wybór języka rozprawy (23 języki urzędowe):
wybiera powód (ten, który wnosi skargę wybiera język),
wyjątek, gdy powodem jest organ, a pozwanym państwo członkowskie - język pozwanego,
można wybrać inny język.
Tryb ten jest właściwy dla każdego postępowania wspólnotowego - może być skrócony przy prostych sprawach.
23. Główne rodzaje skarg:
I skargowe - sporne:
skarga o delikty traktatowe (skarga o naruszenie traktatów) - zawsze rozpatruje TS - zawsze postępowanie jest prowadzone przeciwko państwu,
skarga o zbadanie legalności aktu prawa wspólnotowego (skarga o uchylenie aktów prawa wspólnotowego), może być rozpatrywana przez sąd I instancji i TS.
skarga o bezczynność głównego organu wspólnot - rozpatruje Sąd I instancji lub Trybunał Sprawiedliwości - w zależności kto skargę wnosi.
II postępowania nie skargowe :
zmierzające do wydania wyroku wstępnego - wyrok preinducjalny - nie ma sporu - celem jest wyjaśnienie lub dokonanie interpretacji przepisu prawa wspólnotowego.
24. Rozpatrywanie skarg (o uchylenie aktu prawa wspólnotowego jest rozpatrywana przez dwa sądy):
Sąd I Instancji - gdy skargę wnosi osoba fizyczna lub prawna
Trybunał Sprawiedliwości - w innych przypadkach
Skargę rozpatruje ten sąd do którego skarga jest wniesiona.
25. Organy kontroli o charakterze sądowym
Trybunał Sprawiedliwości - działa od początku
Sąd I Instancji (Trybunał I Instancji)
Wyspecjalizowane Izby sądowe
26. Które organy są uprawnione do kontroli poza sądowej?
Wspólnotowa kontrola pozasądowa dokonywana jest przez Parlament Europejski.
Przeszukaj zawartość wyklady.org za pomocą wyszukiwarki Google.
