Zakres podmiotowy wspólnotowej swobody przepływu osób
Swoboda przepływu osób - zgodnie z obywatelstwem Unii Europejskiej ustanowionym na mocy traktatu z Maastricht, każda osoba mająca obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej jest jednocześnie obywatelem Unii. Obywatelstwo to nie zastępuje, lecz jedynie uzupełnia obywatelstwo krajowe. Wyrazem tego statutu jest m.in. prawo do swobodnego podróżowania i osiedlania się na obszarze Unii Europejskiej, np. w celu podejmowania pracy lub nauki. Swoboda przepływu osób jest także jedną z czterech podstawowych wolności rynku wewnętrznego Unii Europejskiej.
Każdy obywatel Unii ma prawo osiedlenia się, podejmowania pracy i nauki oraz korzystania ze wszystkich praw socjalnych w dowolnym państwie członkowskim. Obywatele jednego państwa Unii przenoszący się do innego muszą być traktowani tak samo jak obywatele danego państwa bez jakiejkolwiek dyskryminacji w zakresie wynagrodzenia i innych warunków pracy. Mają prawo nie tylko przyjmować oferty pracy, ale również aktywnie poszukiwać pracy w innym państwie członkowskim. Mogą zawierać umowy o pracę oraz korzystać z pomocy urzędów pracy w państwie pobytu. Korzyści ze swobodnego przepływu osób odnosi również najbliższa osoba.
Realizacja swobody przepływu osób wymaga określonych gwarancji. Odnoszą się one do:
1. praw wyborczych,
2. dostępu do rynku pracy,
3. uznawania dyplomów i kwalifikacji zawodowych, koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.
Warunki ,,swobodnego wjazdu'' na terytorium państw członkowskich UE:
Ustawa o zasadach i warunkach wjazdu i pobytu obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej oraz członków ich rodzin na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej definiuje m.in.: pojęcie "obywatela UE", które oznacza cudzoziemca:
-
obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
-
obywatela państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,
-
obywatela Konfederacji Szwajcarskiej.
Pojęcie ,,członka rodziny", które oznacza cudzoziemca będącego lub nie będącego obywatelem UE:
-
małżonka obywatela UE,
-
bezpośredniego zstępnego obywatela UE lub jego małżonka, w wieku do 21 lat lub pozostającego na utrzymaniu obywatela UE lub jego małżonka,
-
bezpośredniego wstępnego obywatela UE lub jego małżonka, pozostającego na utrzymaniu obywatela UE lub jego małżonka.
Obywatel UE może wjechać i przebywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do 3 miesięcy na podstawie ważnego dokumentu podróży lub innego ważnego dokumentu potwierdzającego jego tożsamość i obywatelstwo.
Członek rodziny niebędący obywatelem UE może wjechać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie ważnego dokumentu podróży oraz wizy. Z tym, że obowiązek posiadania wizy nie dotyczy:
-
obywatela państwa, wobec którego stosuje się częściowe lub całkowite zniesienie obowiązku wizowego, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniającym państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz.Urz. WE L 81 z 21.03.2001, str. 1) zmienionym rozporządzeniem Rady (WE) nr 2414/2001 z dnia 7 grudnia 2001 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 539/2001 (Dz.Urz. WE L 327 z 12.12.2001, str. 1) oraz rozporządzeniem Rady (WE) nr 453/2003 z dnia 6 marca 2003 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 539/2001 (Dz.Urz. UE L 69 z 13.03.2003, str. 10);
-
członka rodziny niebędącego obywatelem UE, posiadającego wydany przez inne państwo członkowskie ważny dokument odpowiadający karcie pobytu członka rodziny obywatela UE lub karcie stałego pobytu członka rodziny obywatela UE, o których mowa w art. 30 i 54, lub ważną kartę pobytu, wydaną na podstawie ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach.";
Wniosek o wydanie wizy wjazdowej w celu przebywania lub dołączenia do obywatela UE członek jego rodziny niebędący obywatelem UE składa do konsula lub komendanta placówki Straży Granicznej.
Wizę wydaje lub odmawia jej wydania konsul lub komendant placówki Straży Granicznej niezwłocznie po złożeniu wniosku, zapewniając członkowi rodziny wszelkie dopuszczalne przez przepisy prawa ułatwienia w uzyskaniu wizy.
Zobacz też inne materiały
» Unia Europejska - pojęcie
» Unia Europejska a obywatel
» Droga Europy do Unii
» Instytucje Unii Europejskiej
» Decyzje w Unii Europejskiej
» Wspólnota Europejska jako organizacja ponadnarodowa
» Funkcjonowanie zasady wzmocnionej współpracy w I filarze Unii Europejskiej
» Specyfika i charakter rozporządzenia, dyrektywy i decyzji wspólnotowej
» Rodzaje źródeł prawa w II filarze Unii Europejskiej
» Skład i zasady funkcjonowania Rady Europejskiej
Powiązane kategorie
Komentarze
-
Jeszcze nie ma komentarzy.
Aby dodać komentarz, zaloguj się.
Jeżeli nie masz jeszcze swojego konta, utwórz je w kilka sekund.
Unia Europejska
Unia Europejska (oficjalny skrót w Polsce: UE) to powstały 1 listopada 1993 na mocy Traktatu z Maastricht gospodarczo-polityczny związek demokratycznych krajów europejskich (dwudziestu siedmiu od 1 stycznia 2007 r.), będący efektem wieloletniego procesu integracji politycznej, gospodarczej i społecznej zapoczątkowanej po drugiej wojnie światowej. Jest unikatową formą tego typu na świecie mającą 30% udział w światowym PKB.
» Strona główna: Unia Europejska
Szukaj
Unia Europejska - artykuły:
- Unia Europejska - pojęcie
- Unia Europejska a obywatel
- Droga Europy do Unii
- Instytucje Unii Europejskiej
- Decyzje w Unii Europejskiej
- Wspólnota Europejska jako organizacja ponadnarodowa
- Funkcjonowanie zasady wzmocnionej współpracy w I filarze Unii Europejskiej
- Rodzaje źródeł prawa w II filarze Unii Europejskiej
- Specyfika i charakter rozporządzenia, dyrektywy i decyzji wspólnotowej
- Skład i zasady funkcjonowania Rady Europejskiej
- Procedura powołania Komisji Europejskiej
- Status prawny członków Parlamentu Europejskiego
- Rodzaje pozasądowej kontroli przestrzegania prawa wspólnotowego
- Uprawnienia wynikające z obywatelstwa UE
- Kompetencje Rzecznika Praw Obywatelskich UE
- Rola orzeczeń wstępnych w systemie prawa wspólnotowego
- Zakres podmiotowy wspólnotowej swobody przepływu osób
- Ogólne zasady uznawania dyplomów w Unii Europejskiej
- Zasady koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego
- Pojęcie pracownika najemnego w systemie prawnym Wspólnoty Europejskiej
- „Usługa i działalność gospodarcza
- Instytucje sądowe Wspólnot Europejskich
- Kompetencje Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w dziedzinie współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych (art. 35 TUE)
- Zasady składania wniosku o orzeczenie wstępne w I i III filarze UE
- Przedmiot orzeczeń wstępnych
- Zakres powództwa w trybie art.288 TWE oraz art. 188 TEWEA
- Bezpośredni skutek norm prawa w WE i jego przesłanki
- Zasada autonomii proceduralnej i zasada efektywności oraz ekwiwalencji jako ograniczenia autonomii proceduralnej państwa członkowskiego
- Skład i jurysdykcja Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości oraz Sądu Pierwszej Instancji
- Etapy procedury z art. 226 TWE
- Etapy procedury z art. 227 TWE
- Etapy procedury z art. 228 TWE
- Pojęcie „aktu" w rozumieniu art. 230 TWE - na tle orzeczenia w sprawie ERTA
- Badanie legalności umów międzynarodowych Wspólnoty przez Trybunał
- Przesłanki nieważności aktu instytucji
- Granice skargi złożonej w trybie art. 230 TWE. Konsekwencje na tle orzeczenia w sprawie AssiDomän
- Skutek orzeczenia stwierdzającego nieważność aktu instytucji
- Odpowiedzialność Wspólnoty w ramach odpowiedzialności kontraktowej
- Skierowanie pytania prejudycjalnego do ETS przez sąd
- Prawo Unii Europejskiej - test 1
- Prawo Unii Europejskiej - test 2
- Prawo Unii Europejskiej - test 3
- Prawo Unii Europejskiej - test 4
- Prawo Unii Europejskiej - test 5
Rekomendacje
Subskrypcja
Chcesz być na bieżąco? Dodaj swój adres e-mail do newslettera!
